Rehoboth kerk

Het gebouw is in 1913 door de werkliedenvereniging Helpt Elkander gebouwd als eigen verenigingsgebouw.
Het stond aan de Oudendijk 110.Na een grondige verbouwing en aanpassing aan de nieuwe bestemming werd het verenigingsgebouw in 1949 de Gereformeerde Rehobothkerk van Dubbeldam.
 Dat duurde tot ongeveer 1966. Toen werd de Gereformeerde kerk gesloten en gekocht door de katholieke gemeenschap. De nieuwe naam voor de kerk werd Emmanuël.Op 28 juni 2015 is de laatste viering gehouden in de kerk. De parochie is opgeheven en opgenomen in de Titus Brandsmaparochie. De kerk is gekocht door Henk Stok. Hij heeft het gebouw gerenoveerd en ingaande 1 januari 2016 organiseert hij er de kerkdiensten van de Dordtse Rehoboth Gemeente.

Na 2016 staat de Rehobothkerk stond deze te koop. 

De Dubbeldamsche Werkliedenvereeniging "Helpt Elkander" was een historische vereniging in het toenmalige dorp Dubbeldam (nu onderdeel van Dordrecht), opgericht op 18 september 1886. De vereniging speelde een belangrijke rol in het sociale en maatschappelijke leven van werklieden in de regio. 

Hier zijn de belangrijkste details over de vereniging:

• Oprichting en Doel: Opgericht in 1886 om de onderlinge hulp en saamhorigheid onder werklieden te bevorderen.
• Verenigingsgebouw: In 1913 bouwde de vereniging een eigen gebouw aan de Oudendijk in Dubbeldam.
  Dit pand fungeerde als ontmoetingsplek en werd ook verhuurd aan andere verenigingen om de kas te spekken.
• Locatie: Het gebouw stond bekend als het "Kerkje aan de Oudendijk" (later Rehobothkerk).
• Activiteiten: De vereniging was gericht op onderlinge steun en sociale samenhang (onderlinge verzekering of hulpverlening).

Kerkje aan de Oudendijk
De werkliedenvereniging "Helpt Elkander" was nauw verbonden met de locatie aan de Oudendijk. In 1912 werd een houten pand gekocht, dat in 1913 werd vervangen door een stenen verenigingsgebouw, dat later dienst deed als kerk. 

De allereerste beginjaren (1895-1912)

De geschiedenis van deze locatie start in 1895. Er stond toen nog geen stenen pand, maar een eenvoudig houten gebouw. Op zondag 28 juli 1895 werd dit ingewijd als Gereformeerde kerk met de naam Rehoboth, wat ‘Ruimte’ betekent, naar de Bijbeltekst uit Genesis 26:22. Het was een kleine, doelmatige plek voor ongeveer 150 bezoekers. Destijds stonden er direct naast de kerk een klompenmakerij en een boerderij, wat het landelijke karakter van Oud-Dubbeldam in die tijd benadrukte.

Deze eerste kerktijd was echter van korte duur. Rond 1900 werden de kerkdiensten gestaakt, deels door teruglopend bezoek. Het houten gebouwtje werd in april 1912 te koop aangeboden voor 1000 gulden

Wanneer je Dubbeldam binnenrijdt…

Wanneer je Dubbeldam binnenrijdt en op de Oudendijk afrijdt, dan wordt je aandacht bij de rotonde vaak getrokken door dat markante, maar bescheiden gebouw. Dat is het kerkje op nummer 110. De muren vertellen meer dan een eeuw aan lokale geschiedenis. Het is een verhaal over de veerkracht van Dubbeldam en het sterke verlangen van de werklieden om elkaar te ondersteunen.

De allereerste beginjaren (1895-1912)

De geschiedenis van deze locatie start in 1895. Er stond toen nog geen stenen pand, maar een eenvoudig houten gebouw. Op zondag 28 juli 1895 werd dit ingewijd als Gereformeerde kerk met de naam Rehoboth, wat ‘Ruimte’ betekent, naar de Bijbeltekst uit Genesis 26:22. Het was een kleine, doelmatige plek voor ongeveer 150 bezoekers. Destijds stonden er direct naast de kerk een klompenmakerij en een boerderij, wat het landelijke karakter van Oud-Dubbeldam in die tijd benadrukte.

Deze eerste kerktijd was echter van korte duur. Rond 1900 werden de kerkdiensten gestaakt, deels door teruglopend bezoek. Het houten gebouwtje werd in april 1912 te koop aangeboden voor 1000 gulden.

Van hout naar steen: De kracht van ‘Helpt Elkander’ (1912-1945)

De koper van het terrein en het houten pand was de Dubbeldamse Werkliedenvereniging Helpt Elkander. Deze vereniging, opgericht in 1886, was de belangrijkste en grootste arbeidersvereniging in Dubbeldam. Zij vervulde een cruciale sociale rol, onder meer door op te treden als ziekenfonds en door gezamenlijke inkoop van steenkool in de winter te regelen. Helpt Elkander beschikte over voldoende middelen en daadkracht.

Zij besloten het houten gebouw te slopen en in plaats daarvan het huidige, solide stenen pand op te richten. Op 26 februari 1913 legde G.F. de Roo van Westmaas (later burgemeester van Dubbeldam van 1914 tot 1945) de eerste steen. Deze steen is vandaag de dag nog steeds te zien naast de hoofdingang. Op 10 mei 1913 werd het gebouw feestelijk in gebruik genomen. De Dordrechtsche Courant meldde dat de zaal die avond ‘stampvol’ was, met ruim 400 aanwezigen.

Het gebouw fungeerde decennialang als het belangrijkste sociale centrum van het dorp. Het was de thuisbasis voor vergaderingen van de werklieden, maar ook voor de Dubbeldamse gymnastiekvereniging DVO, harmonievereniging Oefening Baart Kunst, en er waren kook- en kleuterscholen actief.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het gebouw gevorderd door de Duitse Wehrmacht.

De Terugkeer van Rehoboth (1949-1966)

Na de bevrijding kreeg het gebouw een definitieve wending naar een religieuze bestemming. Vanaf 1945 huurde de Gereformeerde Kerk het pand. In 1947 werd het aangekocht en na een grondige verbouwing in 1949 werd het officieel de Rehobothkerk van de Gereformeerde Gemeente van Dubbeldam. Deze functie bleef tot 1966. Door de groei van de gemeente bleek de Rehobothkerk opnieuw te klein.

Dat jaar werd de grotere Maranathakerk aan de Gravensingel in gebruik genomen, waarmee de tweede periode als Rehobothkerk eindigde.

Van Rehoboth naar Emmanuël (1966-2015)

In 1966 kocht de katholieke parochie ‘Heilige Antonius van Padua’ het gebouw. Zij gaven het de naam Emmanuëlkerk (wat ‘God met ons’ betekent). Bij de inrichting als katholieke kerk kreeg het gebouw het kenmerkende opengewerkte geveltorentje met luidklok. Bijna vijftig jaar lang bood de Emmanuëlkerk onderdak aan de katholieke gelovigen in Dubbeldam. Door vergrijzing en terugloop van het kerkbezoek sloot de kerk op 28 juni 2015 haar deuren. Wat opviel, was dat de luidklok bij de verkoop niet inbegrepen bleek te zijn.