Verhalen over de watertoren Dubbeldam

Verhalen over de watertoren Dubbeldam

De Watertoren van Dubbeldam is voor veel mensen uit de buurt en de polders een herkenningspunt. In ons restaurant komen regelmatig oudere gasten die opgegroeid zijn in Dubbeldam en met leuke verhalen komen. Bijvoorbeeld over die boerderij recht tegenover de Watertoren die in de jaren '90 afbrandde. Veel Dubbeldammers herinneren zich nog goed hoe groot de impact daarvan was op de gemeenschap. Die brand was zelfs tot ver in de polders te zien!

Nu is het natuurlijk behoorlijk volgebouwd rondom de Watertoren, maar dat was vroeger wel anders. De toren bood een mooi uitzicht over het dorp Dubbeldam en de wegen naar andere dorpen en naar Dordrecht. Ook de polders richting de Biesbosch waren goed in zicht. Die Watertoren deed niet alleen dienst als waterleverancier, er zit zelfs een luik helemaal bovenin! In de jaren '80 stond daar nog een antennemast en nu hebben ze er een vlaggenmast neergezet. Maar geloof ons, we hangen daar geen vlag op, want hoe eng is het om daarboven te staan! Tijdens de Tweede Wereldoorlog gebruikten de Duitsers die plek als uitkijkpost.

De Duitse militair en de Watertoren van Dubbeldam

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd al snel duidelijk dat de Watertoren van Dubbeldam behoorlijk strategisch en van groot belang was. Niet alleen zorgde hij voor schoon drinkwater in Dordrecht en de omliggende gebieden, maar zijn imposante hoogte maakte het ook tot een prime uitkijkpunt voor de Duitsers. Gedurende de langdurige bezetting hielden zowel de Duitsers als het Nederlandse verzet de toren goed in de gaten, elk met hun eigen motieven en belangen.

Dan komt er een mysterieus en intrigerend verhaal van een Duitse soldaat die op een dag op tragische wijze zijn leven verloor in de Watertoren. Die soldaat was waarschijnlijk daar met de specifieke opdracht om mogelijke sabotageacties van het verzet te voorkomen en te verijdelen. Maar wat er echt heeft plaatsgevonden? Later vonden ze zijn lichaam in het waterreservoir van de toren. Dat zorgde voor heel wat opschudding en onrust, zowel bij de lokale bevolking als bij de bezetters zelf.

Het verzet in Dubbeldam en de Biesbosch

De Biesbosch, met zijn krinkelige kreken en moeilijk door te dringen gebieden, was in de oorlog een ideale en veilige schuilplek voor verzetsstrijders en onderduikers. Die afgelegen plek diende ook voor spannende en riskante tochten – de zogenaamde "crossings" – waarbij mensen en waardevolle informatie tussen de bezette en de bevrijde gebieden werden gesmokkeld. Verzetsgroepen in Dordrecht en Dubbeldam hebben hier een hoop belangrijke en vaak dappere acties uitgevoerd, en ze hielden ook een oogje in het zeil bij de Duitsers in de buurt van de Watertoren.

Er zijn geruchten en fluisterverhalen dat de dood van die Duitse soldaat absoluut geen toeval was. Officiële documenten ontbreken echter, maar de lokale verhalen fluisteren dat het verzet misschien wel betrokken was bij dit mysterieuze voorval. De toren was een belangrijk doelwit, en het uitschakelen van een bewaker zou dan de verzetsstrijders een kans hebben gegeven om iets te saboteren of belangrijke informatie door te geven. Maar wie weet? Misschien maakte die Duitser zelf gewoon een ongelukkige misstap en kreeg hij te maken met een fatale omstandigheden tijdens zijn inspecties.

De nasleep van het incident

De Duitsers namen de tragische dood van hun soldaat uiterst serieus en met grote urgentie, wat leidde tot onmiddellijke en krachtige maatregelen. Er zouden uitgebreide onderzoeken zijn ingesteld, en de bewaking rondom de Watertoren werd nog strenger en veel intensiever, om ervoor te zorgen dat er geen verdere incidenten zouden plaatsvinden. Voor de lokale bevolking betekende dit een verhoogde dreiging en een groeiende angst, want de Duitsers bestraffen verzetsdaden vaak met harde en wrede gevolgen, vaak zonder enige genade. Maar het verzet gaf absoluut niet op en bleef onverzettelijk aandringen op hun vitale activiteiten in de Biesbosch, vastbesloten om hun doelen te bereiken ondanks de toenemende druk.

Het verhaal van de Duitse soldaat werd na de oorlog een van die vele anekdotes die de complexe, soms spannende en gevaarlijke relatie tussen bezetters, verzetsgroepen en de lokale bevolking laat zien in al zijn facetten. Hoewel er geen hard bewijs is gevonden van sabotage of iets anders door het verzet, blijft de mysterieuze dood van die soldaat omgeven door een aura van mysterie, onzekerheid en speculatie die nooit helemaal zal vervagen. Deze anekdotes blijven voortleven in gesprekken en verhalen, waarbij ze de herinneringen aan die turbulente tijd levend houden.