Park Merwestein


Begin jaren

 

Er is nog niet veel bekend over het leven in het park tijdens de vroege jaren van de oorlog.

Het park was vermoedelijk toegankelijk, maar de bovenstaande foto laat zien dat dit niet voor iedereen gold.

Vordering

De Duitsers namen verschillende villa’s rondom het park in beslag, waaronder Villa Soekasari, om er diverse officieren onder te brengen. In 1943 werd het hele park gevorderd.

Het hoofdkwartier van de generaal, die de regio Dordrecht aanstuurde, werd hier gevestigd. Barakken werden gebouwd en samen met de villa, de tuinmanswoning en het melkhuis vormden ze één groot kampement. Ter beveiliging tegen luchtaanvallen werden ook vijf grote bunkers onder de bomen verborgen. Dit leidde tot aanzienlijke schade aan wegen, paden, beplanting, afscheidingen en bruggen. De eenden en zwanen werden ondergebracht in het Wantijpark, terwijl de herten op Dordtwijk moesten worden gehuisvest.

 

 

 
Bron: Van Landgoed tot Gemeengoed, de geschiedenis van Park Merwestein – Pieter Breman /DSW 1985

Bombardement

In september 1944 wordt door ondergrondse verzetsgroepen vermoed, dat de staf van het vijftiende leger zich – na terugtrekking van de gevechten in Normandië – in het park heeft gevestigd. Deze informatie komt in handen van de geallieerden en besloten wordt het park te bombarderen. 

Kaart van de troepenverplaatsingen in 1944 rond het bombardement op Park Merwestein op 24 oktober 1944. | Regionaal Archief

Op 24 oktober 1944 is het tijd voor actie!
Vijf squadrons Typhoons, in totaal 49 vliegtuigen van de Royal Air Force, stijgen op vanaf het vliegveld in Deurne, vlakbij Antwerpen. Nog voor de klok twaalf uur slaat, zijn ze al onderweg naar Dordrecht. Twee squadrons zorgen ervoor dat het Duitse luchtdoelgeschut bij de havens en de spoorbrug bezig blijft, terwijl de andere drie met een flinke vaart van 400 mijl per uur – 'alsof een rugbyteam het veld op rent', zoals de Daily Mail later zou beschrijven – richting het doel van de actie vliegen: Park Merwestein. Daar droppen ze bommen van maar liefst 500 en 1000 kilo. 



Van Landgoed tot Gemeengoed, de geschiedenis van Park Merwestein – Pieter Breman /DSW 1985

 

Hoewel het bombardement een beetje succesvol was – de bunkers en barakken hebben het flink te verduren gehad en het vijftiende leger is verder op de vlucht gedreven – heeft niet alleen het park het zwaar te verduren gehad. Het bombardement was allesbehalve precies. Diverse bommen vielen op gebouwen in de buurt en dat leidde tot een vreselijke toestand. Naast al die materiële schade zijn er ook best wat burgerslachtoffers te betreuren, onder andere door een directe treffer op de Buitenschool aan de Vriesestraat.

Schade door bombardement 24-10-1944

Jarenlang zou volgehouden worden dat bij het bombardement ook veel Duitse slachtoffers waren gevallen, waaronder twee generaals, 55 stafofficieren en circa 200 manschappen. De laatste jaren wordt hier sterk aan getwijfeld.

 

Hoe de informatie over de aanwezigheid van het vijftiende leger bij de geallieerden terecht kwam is ook niet geheel duidelijk. Er waren in de oorlog meerdere verzetsgroepen, maar hun versies over dit hoofdstuk vertonen flinke verschillen. In het park zijn door leden van één van deze verzetsgroepen later twee herdenkingsstenen geplaatst. 

 

Wederopbouw

Na de bevrijding neemt de wederopbouw een aanvang. In het park begint die met het opruimen versperringen, het vullen van dekkingsgaten en het oplazen van de bunkers. De bunkerfunderingen blijven in de grond zitten. Lichte terreinverhogingen geven de plaatsen nog aan. De vernielde riolering wordt vervangen en de barakken gedemonteerd voor gebruik elders. Dan kan de herinrichting van Merwestein beginnen. 

 

De villa was compleet verwoest en de fontein is nooit meer in zijn oude vorm hersteld. Ook het melkhuis is door het bombardement beschadigd en wordt uiteindelijk in ’48 afgebroken. Het park moet verder veel oude bomen missen, die tijdens het bombardement beschadigd of in de hongerwinter omgehakt zijn. Bij het herstel krijgt het park onder andere haar huidige toegangspoorten, het Werfje en een nieuwe brug. Ook wordt de tuin van de voormalige villa bij het park getrokken, wordt de zwanen- of eendenvijver gedeeltelijk hergraven, waardoor voortaan twee eilandjes te zien zijn en komen enkele paden anders te lopen. 

De herstelwerkzaamheden vangen aan in 1946 en duren tot pinksteren ’47.

Gedenkteken

In 1946 neemt het gemeentebestuur het besluit een comité te vormen voor het realiseren van een gedenkteken, ter herinnering aan bezetting en bevrijding. In 1952 wordt ‘de Levensboom’, ontworpen en gemaakt door Hans Petri, gepast onthult op de plek waar voorheen de villa had gestaan. Elke vijf jaar wordt hier door de gemeente de bevrijding gevierd.

‘De Levensboom’ – Hans Petri

Vorm en materiaal
De Levensboom  is vervaardigd uit Franse witte hardsteen (Vaurion).

Symboliek
Het basement van de zuil wordt gevormd door vier figuren, die de ellende van de oorlog en de hunkering naar de bevrijding en het leven uitbeelden. Uit dit basement groeit een krachtige levensboom op: een zware stam, getooid met takken, bladeren en bloemen. Talrijke figuren vormen in hun onderlinge opeenvolging een geleidelijke overgang van de oorlogsellende naar het vreugdevolle, eeuwige leven. Zij symboliseren de oneindige levensdrang van mensen, ondanks dood en smart.

Bij de stam staat een oude vrouw afgebeeld, die wordt opgevolgd door een jong gezin met hond, verwijzend naar hoop op vrede en een toekomst. Een feestvierende harlekijn tussen bladeren en openbarstende zaden symboliseert vreugde en hoop. Vervolgens is er een feniks te zien, die uit het vuur herrijst. De beeltenis is een symbool van onsterfelijkheid en eeuwige verjonging na ondergang, en verwijst naar de wederopbouw en de hoop op een betere toekomst. Het geheel wordt bekroond door drie engelen, die de triomf van vrede en herwonnen vrijheid over de wereld uitbazuinen.


Villa Merwestein

 

 

Villa Merwestein werd in 1852 gebouwd, in opdracht van het echtpaar Otto Boudewijn ‘t Hooft van Benthuizen en Adriana Timmers Verhoeven, die tot aan hun overlijden in de villa hebben gewoond. Deze villa en het omliggende landgoed dienden als buitenplaats voor hun verblijf. In de wintermaanden resideerden zij in het Huis de Onbeschaamde aan de Wijnstraat, terwijl zij gedurende de overige seizoenen de villa op Merwestein betrokken.

In 1885, toen het landgoed werd omgevormd tot openbaar park, is besloten Villa Merwestein te verhuren; sindsdien hebben verschillende burgemeesters in de villa gewoond.

In 1924 onderging de bestemming van het pand een wijziging. Het jaar daarop huurde de Vereeniging tot Stichting van een Tehuis voor bejaarden uit den beschaafden stand het gebouw van de gemeente, waarna het als bejaardentehuis werd geëxploiteerd.

 

 

Tijdens de Tweede Wereldoorlog neemt de Duitse Wehrmacht het park in bezit. Het hoofdkwartier van de in de omgeving van Dordrecht bevelvoerende generaal wordt er gevestigd. Er worden barakken neergezet en samen met de Villa, de Parkwachterswoning en het Melkhuis vormen ze één groot militair kampement.

Op 24 oktober 1944 wordt het park gebombardeerd door de Royal Air Force. De Villa Merwestein werd totaal vernietigd.

Op de plaats waar de Villa had gestaan, is op 10 september 1952 een oorlogs- en bevrijdingsmonument onthuld, van de beeldhouwer Hans Petri.


Het Melkhuis

 

Het Melkhuis, dat vlak na de oorlog is gesloopt, was oorspronkelijk een koetshuis behorende tot landgoed Merwestein. Het Berckepad liep in die tijd verder door, tot aan de villa. Waarschijnlijk konden de paarden met koets tot vlak voor de deur komen en stonden ze -als ze niet werden gebruikt- in het koetshuis.

Toen het park in 1885 openging voor publiek, kreeg het Koetshuis een geheel andere bestemming.

 

Voor 3 cent werd een glas melk verstrekt, en voor één cent kon men er een eierkoek bij krijgen. Een attractie voor de kinderen was een poppenspel in een soort minitheater. Kleine kinderen werden op een regenton gehesen om alles maar goed te kunnen zien. Men gooide één cent in een gleuf en dan schoven automatisch de gordijnen van de poppenkast open. En dan gingen de poppen aan het dansen.
Omdat er spiegels waren opgesteld leek het alsof men in een balzaal keek met vele dansende figuren.

Na de Tweede Wereldoorlog werd Park Merwestein, dat ernstig te lijden had gehad van het oorlogsgeweld, ingrijpend gerenoveerd.
Het Melkhuis -dat niet geheel onbeschadigd was gebleven- ontkwam niet aan de slopershamer, onder andere omdat het voor de gemeente een te geringe bron van inkomsten was.

Op de locatie van het koetshuis bevinden zich nu het werfje en het voorliggende terrein.


Bloemfontein

 

In Park Merwestein heeft een sierlijke fontein gestaan, naast de voormalige villa.

Fontein rond 1895

De foto hieronder toont een meer dan 100 jaar oude foto van de  grote fontein, die tot het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog één van de gezichtsbepalende elementen in het park is geweest. De fontein stond midden in een ronde vijver met goudvissen en waterlelies.

Door het bombardement in 1944 is de fontein onherstelbaar beschadigd.

 

Fontein in 1985

Bij de renovatie, na de oorlog, is de vijverbodem -een betonnen bak- hersteld en zijn daarin in de loop der jaren diverse eenvoudige spuiters geplaatst.

Later is er de bronzen “Bloemfontein”, een werk van de Dordtse kunstenaar Jan Asjes van Dijk bijgeplaatst, na de beeldententoonstelling ‘Beelden in Dordt’ van 1977.

Wegens slijtage van de vijverbodem en de leidingen voor de watertoevoer en -afvoer, kon de fontein niet meer functioneren. Herstel vergde een grote investering die de gemeente niet beschikbaar kon stellen. Daarom is gekozen voor het inplanten van de voormalige fonteinbak met hortensia’s.

Het werk van Jan Asjes van Dijk prijkt nog steeds in het midden.

 


Twee herdenkingsstenen 

 

 

In Park Merwestein zijn twee gedenkstenen geplaatst ter nagedachtenis van drie verzetsstrijders, die naar men veronderstelt een cruciale rol hebben gespeeld in het informeren van de geallieerden over de aanwezigheid van de legerleiding van het 15e Duitse leger, dat tijdens de Tweede Wereldoorlog in Park Merwestein was gelegerd. Deze informatie leidde tot een luchtaanval door de RAF op het park.

Beide gedenkstenen zijn geschonken door de heer en mevrouw van Waalwijk van Doorn.

De exacte locatie van de gedenkstenen is te vinden op de plattegrond van het park.

 

 


Het park